Տպել
Այս կանանց մասնագիտությունը հաճախ խառնում են մարմնավաճառության հետ: Գեյշաները օգտագործում են իրենց տաղանդը ոչ թե հաճախոխրդներին մարմնով գայթակղելու, այլ զվարճացնելու համար, օգտագործելով իրենց կարողությունները և ինտելեկտը:
Իսպանացի ֆոտոլրագրող Լուկաս Վալյեսիլյոսը (Lucas Vallecillos) այցելել է Օկիա՝ տունը, որտեղ ապրում են գեյշաները և լուսանկարել այդ օտար աչքից հեռու աշխարհը:
Մայկո, նշանակում է գեյշայի աշակերտուհի: Նա աշխատանքի ուղևորվելիս, հետևում է դաստիարակին:
Գեյշաները զվարճացնում են հաճախորդներին:
Ընդհանուր առմամբ, գեյշաները կատարյալ տնային տնտեսուհիներ են և հաճելի զրուցակիցներ:
Ֆոտոլրագրող Լուկաս Վալյեսիլյոսին թույլ են տվել այցելել գեյշաների տուն՝ Օկիա:
Գեյշայի դասական շպար. սպիտակ դեմք, մուգ աչքեր, վառ կարմիր շրթունքներ:
Մինչ գեյշա դառնալը, Մայկոները պետք է սովորեն նվագել որևէ երաժշտական գործիքի վրա. երաժշտություն, պար: Պետք է միշտ հաճելի զրուցակից լինեն, կատարյալ տնտեսուհիներ և իհարկե այդ ամենը անեն անկրկնելի հմայքով և արժանապատվությամբ:
Մայկոն օգնում է գեյշային կիմոնո հագնել:
Մինչ պարտականություններին անցնելը, գեյշաները կարող են մի քանի ժամ պատրաստվել:
Սպիտակով շպարվում են դեմքը, վիզը, ուսերը և մեջքը:
Կանայք տարիներ են անցկացնում այս ամենը սովորելու համար:
Օկասանը (ճապոներեն՝ մայրիկ), կանանց սովորեցնում է ավանդական պարերը:
Մայկոները պարտավոր են հարգել հնագույն ավանդույթները և հրաժարվել մոդեռնիզմից:
Մայկոն թեյարանում ելույթ ունենալիս:
Մայկոն հիացնում է թեյարանի հաճախորդներին:
Գեյշան գոհ հաճախորդի հետ:
Գեյշան Միյագվա-տյո թաղամասում զբոսնելիս: Միայն այսպես կարելի է հանդիպել գեյշային աշխատանքից դուրս:
Իր նկարներում, Լուկասը ջանացել է փոխանցել ավանդույթների հարգանքը, որ գեյշաները ժառանգում են միմյանցից արդեն 400 տարի:
Գեյշաները հիմա էլ են ծաղիկներով զարդարված վառ հագուստ կրում:
Գեյշաները պարտավոր են հրաժարվել բնակարանային հարմարավետությունից և սմարթֆոններից:
Սպիտակ շպար՝ մեջքից:
Գեյշաները ավանդական հագուստով գնում են Գիոն թաղամասի թեյարան:
Գեյշան խոնարվում է, հաճախորդին է ճանապարհում:
